مرکز تخصصی آخوندخراسانی وابسته به دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم - شعبه خراسان رضوی جستارهای فقهی و اصولی 2476-7565 10 2 2024 08 22 The Minimal Role of Predication on Taqīyyah in the Differences of Narrations کارکرد حداقلی حمل بر تقیه در اختلاف احادیث 33 62 76560 10.22034/jrj.2022.64792.2541 FA سید مسعود مرتضوی مدرس سطوح عالی حوزه علمیه مشهد و دانش آموخته دکتری مدرسی معارف اسلامی، دانشگاه فردوسی مشهد. مشهد- ایران. محمد جواد عنایتی راد استادیار گروه معارف اسلامی، دانشکده الهیات و معارف اسلامی دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد-ایران. (نویسنده مسئول) سید محمود طباطبائی استادیار گروه معارف اسلامی دانشکده الهیات و معارف اسلامی دانشگاه فردوسی مشهد. مشهد-ایران. Journal Article 2022 09 23 Due to various social, political, and other contextual factors, the Holy Imāms (‘a) sometimes refrained from openly expressing the true rulings and instead resorted to <em>taqīyyah</em> (prudential concealment) when conveying religious rulings. To describe this phenomenon, jurists have employed the term “predication on prudential concealment” (<em>maḥmūl ʻalā al-taqīyyah</em>). Two primary approaches—maximal and minimal—have emerged regarding the role of <em>taqīyyah</em> in the differences found in <em>aḥādīth</em> (narrations). Proponents of the maximal approach argue that <em>taqīyyah</em> is the primary cause of variation in narrations and consider its influence to outweigh other factors. In contrast, the minimal approach, supported by scholars such as Shaykh al-Mufīd, Sāḥib al-Jawāhir, Shaykh al-Anṣārī, and contemporary jurists like Āyatollāh Sayyid ʻAlī al-Sīstānī, assigns <em>taqīyyah</em> a much less significant role, treating it as just one among several reasons for differences in narrations.<br /> <br />This study, by analyzing the views of Āyatollāh Sayyid ʻAlī al-Sīstānī and providing relevant evidence and arguments, challenges the significant influence of <em>taqīyyah</em> on <em>ḥādīth</em> differences. Additionally, it discusses the refinement of <em>ḥādīth</em> collections by filtering out <em>taqīyyah</em>-based narrations, demonstrating that the presence of such narrations in these collections is minimal.<br /><strong><em>Keywords</em></strong>: Predication on Prudential Concealment, Ḥādīth Differences, Āyatollāh Sīstānī, Ḥādīth Refinement, Taqīyyah. <strong>بر اساس شرایط اجتماعی و سیاسی و اسباب متعدد دیگر، ائمۀ اطهار (علیهم السلام) به بیان نکردن حکم واقعی روی آورده و از شیوۀ تقیه در بیان احکام استفاده نمودند. فقها برای اشاره به این رویکرد، از تعابیری همچون «محمول علی التقیه» استفاده نموده‌اند.</strong><br /><strong>پیرامون استفاده از حمل بر تقیه و تأثیرگذاری آن بر اختلاف احادیث دو رویکرد حداکثری و حداقلی شکل گرفته است؛ رویکرد حداکثری سخن گفتن بر اساس تقیه را مهم‌ترین سبب اختلاف حدیث می‌پندارد و نقش تقیه را از دیگر اسباب پررنگ‌تر می‌داند، در مقابل رویکرد حداقلی و اندیشمندانی همچون شیخ مفید، صاحب جواهر، شیخ انصاری و در میان معاصران آیت‌الله سید علی سیستانی نقش به­سزا و مهمی برای تقیه در رخداد اختلاف حدیث قائل نشده و این سبب را همانند دیگر اسباب اختلاف حدیث می‌دانند. در این پژوهش با تبیین اندیشۀ آیت‌الله سیستانی در ضمن مقدمات و شواهدی، تأثیرگذاری ویژه تقیه در اختلاف حدیث نفی شده است و با تبیین پدیده پالایش مجامع حدیثی از روایات تقیه‌ای، وجود روایات تقیه‌ای در جوامع حدیثی به‌صورت حداقلی تبیین شده است.</strong> http://jostar-fiqh.maalem.ir/article_76560_1b175081860772004fe0191d7a300351.pdf